Pieprzę.

jest zle zle zle i chce zeby mnie ktos przytulil a jak jakies pretensje ze za malo pozytywnie to wypierdalac.

kiss me kiss me kiss me don’t kiss me kiss me kiss me

The Wave Pictures – Kiss Me

 

 

---

“(…) Wpółleżąc na szezlągu adamaszkiem obitym, pod lampjonem papierowym, zacień zielony rzucającym, na tle syberysjkiego widnokręgu zagwieżdżonego para kochanków oddaje się grzesznym rozkoszom – ani dźwięk z ich ust, bo usta złączone – ani ruch ich ciał, bo ciała splecione – zamarźli. Jej stópka w pantofelku francuskim z kokardką złotą, jej łydka w pończoszce perłowojasnej, łydka i kolanko i uda fragment nawet niewielki, bo uniosła nóżkę nieprzystojnie, spod halek, falban, koronek, spódnic ją wydobywszy, by zahaczyć i przyciągnąć bliżej, ciaśniej kawalera w mundurze białym. Jego dłoń w decolté panny brutalnie wbita, pierś jej całą pod gorsetem obejmująca, ściskająca, gniotąca, miętosząca – niczym połeć mięsa – to jest mięso – ciało na ciele. Jej maquillage rozmazany, i ślad wilgotny, czerwony na policzku od warg idący – wilgoć pod wargami, wilgoć na szyji – ślina – jej – jego – pomieszane wydzieliny ciała. Mięśnie jego nóg i pośladki pod obcisłemi spodniami munduru napięte. Jej palce na jego ramieniu zaciśnięte. Jego żyła – tłusta, gruba, nakrwiona – pod uchem mu pulsująca. Czerwony kark. Nadgarstek owłosiony. Ramiona nagie w oparcie szezląga wgniecione. Ślina. Język. Ręka. Łydka. Szyja. Pośladek. Pierś. Mięso. Mięso. Mięso przegniłe, seledynowe. (…)”

ach, marzenia

Moja własna ciepła tajlandzka wyspa, którą omijają turyści, tsunami, tornada, Obcy, jej matka i mój ulubiony spermowłosy chłopiec. Na środku ja w moim pudełku, schowany przed światem, ocenami, wzrokiem, słuchem, węchem i portfelem. Nieskończoność spełnia marzenia ♥

chcę nieskończoność

Mam przeczucie.

 

♥

 

 

 

---

 

 

 

 

 

 

 

A tu
najpiękniej
oni.

 

wybacz szczerość

Jest to dla mnie istotne, dlatego odpowiadam tutaj na komentarz do tego 

@pat

Dlatego ja staram się nie wyskakiwać z takimi pytaniami. Potem słyszę, że olewam ludzi. Mam dosyć kurewskiego oceniania, wszyscy mamy to we krwi i pijemy to razem z mlekiem: ty jesteś taki, on jest taki, z tym się nie zadajemy, a ten sra kasą i jest chujem. Rzygam.

 

Plus kontra do mojego życia – mała rzecz, a jakże wiele radości:

“ja nie mam sobie nic do zarzucenia, żyje w zgodzie ze światem, jestem miła, szanuje ludzi i jana pawła ll, mam prace, dobrze się uczę, planuje przyszłość i nie pouczam innych nie mając nic na swoim życiowym dorobku. wybacz szczerość, ale po prostu mnie zabiłeś tym swoim podejściem”